زنی هستم تنها، با داغی بر دل

که اگر اراده کنم دنیا را به آتش میکشم

میخواستم کنارش توپ توپ بشم

ولی صد جای دیگمم پنچر شد

حضرت عزرائیل هم مانند دیگران با لبخندی ترکم کرد

حتی مرگ مرا نپذیرفت

همه ی اینها یعنی خالقم مرا لایق وصل خود ندید

تن زخم بخوره مرحم داره

روح زخم نخوره

دل بیقرار نشه

که مرحم ندارن

تکیه گاهی از جنس کوه و پر از آرامش

برای بشکه ای از بمب باروت

باید باشد

بالاخره جایی باید باشد

دلم میخواهد کل زندگی را یک جا بالا بیاورم

ولی فقط تهوع نصیبم شده

ای خدای بزرگ

ای خالق عزیزم

تنها معبودم

تنها عشق حقیقی و واقعیم

هربار که در دل، دردی داشتم و با تو درد دل کردم و گاهی درد دلهایم را اینجا مکتوب کردم جوابم را دادی، چقدر دوست دارم جوابهایت را نیز در اینجا مکتوب کنم اما...

ای بیناترین شنواترین، شکرت که همیشه و هر ثانیه در هر دم و بازدمم حضور داری

با این همه دلهای کر و کور

چه خفقانی را باید سپری کنم

خدایا معبودم خالق زیبایم چقدر خوبه که در هر ثانیه از زندگیم لمست میکنم

آتش گرفتم و رقصان میسوزم

چه زیبا آتش و رقصی که میدانم از جانب تنها عشقم، معبودم است

و همه به نظاره نشسته اند

چه شعله های زیبایی که همه را به تماشا واداشته

شکرت ای خالق زیباییها

خدا جونم شکرت

خداوندا، معبودا، ای عشق زیبایم

مرا از این زندان و قفس تن برون آر

خدایا

خالق زیبایم

تنها عشقم

معبودم

این حجم از بی کسی برای من زیاد نیست؟

چند روز پیش مردم

و

امروز زنده شدم

این فرصت برای چی به من داده شد؟

برای جبران.

باید فکر کنم و ببینم چه جیزهاییو باید جبران کنم.

کسانیکه در این دنیای مجازی مرا میشناسند و مطلبی به دل دارند ممنون میشم بهم بگن باید برای گرفتن حلالیت از آنها باید چیکار کنم